عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی

اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال

عشق از غریزه آب می خورد و هرچه  از غریزه سرزند بی ارزش است

و دوست داشتن از روح طلوع می کند

و تا هرجا که یک روح ارتفاع دارد

دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد.

آنگاه که آسوده خاطر هستیم و با فراغ خاطر زندگی خودمان را می گذرانیم

به نگاه یک دستی ناشناس بر دریچه قلبمان می نوازد

و چون انتظار ورود کسی را نداریم دروازه قلبمان را می گشاییم

غافل از آنکه بیگانه ای به قصد غارت در پشت آن دروازه نظاره گر ماست .

با ورودش تمام هستی مان را به بازی می گیرد

و آنگاه که تمامیت آرامش را بر هم زد خیلی راحت حصار دلمان را ترک می کند

اما در مدت کوتاهی که ساکن ناخواسته قصر قلبمان بود

آنچنان راه رفته که هیچگاه و به هیچ وسیله ایی

نمی توانیم رد پای او را تا به ابد محو و پاک سازیم .

کاش می دانستی

که درون قلبم خانه ای داری تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم

و با آن ميگويم که تويی مونس شبهای دلم!

کاش می دانستی

باغ غمگين دلم بی تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است!

کاش می دانستی

که درون قلبم با تپشهای عشق هم صدا هستی تو!

کاش می دانستی

که وجود تو و گرمای صدايت به من خسته و آشفته حال زندگی مي بخشد!

کاش مي دانستی...

کاش مي دانستی...

من نه عاشق بودم نه محتاج نگاهی كه بلغزد بر من

من خودم بودم و یك حس غریب

كه به صد عشق و هوس مِِی ارزد.

سلام

با سپاس فراوان از کسانی که توی این مدت منو تحمل کردن

و با نظراتشون منو دلگرم کردند.

این وبلاگ یه مدت (شاید چند ماهی) به روز نمی شه.

بازم از همتون ممنونم.

حلالم کنید و موفق باشید.

امید تنها

سکوت سرد فاصله ها تنم را می لرزاند

وقتی به نبودنت فکر می کنم

می سوزم به یاد روزهایی که بودنت را نفهمیدم.

یکی را دوست میدارم و در قلبم او را احساس میکنم

او همان ستاره درخشان آسمان شبهای دلتنگی ,تیره و تار من است

او همان خورشید درخشان آسمان روزهای زندگی من است

آری او همان مهتاب روشنی بخش شبهای من است

قلبم او را دوست میدارد و من هم تسلیم احساسات پاک قلبم می باشم

او همان فرشته ای است که با بالهای سفیدش مرا به اوج آسمان آبی برد

مرا با دنیای دوستی و محبت آشنا کرد

یکی را دوست میدارم ....

همان کسی که هر شب قصه لیلی و مجنون را در گوشم زمزمه میکرد

مرا به خواب عاشقی میبرد

کسی که مرا آرام میکرد و معنی دوستی و دوست داشتن را به من می آموخت

اینک که با من نیست معنی واقعی دوست داشتن را میفهمم

و تنهایی را واقعا احساس میکنم

او برایم مثل ابرهای زود گذز نیست

او برایم مثل آسمان میماند که همیشه بالای سرم است

آسمان وقتی ابری میشود من هم از دلگیری او بارانی میشوم

آری من همان آسمان ابری هستم

یکی را دوست میدارم....

او دیگر یکی نیست , او برایم یک دنیا عشق است

پس با من بمان ای کسی که تو را دوست می دارم

پس نرو و با من بمان و تسلیم احساسات پاک من باش

ای خورشید آسمان روزهای من

ای مهتاب روشنی بخش شبهای من

ای روشنی بخش شبهای تیره و تار من ای آسمان زندگی من

ای همدم زندگی من

با من باش با من باش

چون تورا و فقط تورا دوست میدارم

آری تو را دوست میدارم.

فقط تو را!

تقدیم به او که نبود ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد

دلم برای کسی تنگ است

که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد

و گیسوان بلندش را به باد می داد

و دست های سپیدش را به آب می بخشید

و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند .

ويرانه نه آن است که جمشيد بنا ساخت

ويرانه نه آن است که فرهاد فرو ريخت

ويرانه دل ماست که با هر نگه تو

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت

سکوت سرد فاصله ها تنم را می لرزاند

وقتی به نبودنت فکر می کنم

می سوزم به یاد روزهایی که بودنت را نفهمیدم.

من زندگی را در عشق،عشق را در قلب،

قلب را به خاطر اینکه خانه توست دوست دارم،

من اندوه را در اشک،اشک را در چشم،

چشم را به خاطر دیدن تو دوست دارم،

من عشق را در سکوت ،سکوت را در تنهایی،

تنهایی را به خاطر تپیدن قلبم،

قلبم را برای تو و تو را همچون قلبم دوست دارم.

لحظه دیدار نزدیک است.

باز من دیوانه ام،مستم.

باز می لرزد دلم،دستم.

باز گویی در جهان دیگری هستم.

های!نخراشی به غفلت صورتم را،تیغ!

های نپریشی صفای زلفکم را،دست!

آبرویم را نریزی،دل!

ای نخورده مست!

لحظه دیدار نزدیک است.

"مهدی اخوان ثالث"

 سلام

این دو تا شمع رو هم شب شام غریبان روشن کردم.

این جوری بهم رسیدن

به امید دیدار

موفق باشید.